नेपालको सुदूर पूर्वी क्षितिज, जहाँ सूर्यको पहिलो किरणले मेचीको जल तरङ्गलाई ढकमक्क बहकाउँछ, त्यही उर्वर भूमि झापाको साविक गौरामुनि गाउँ विकास समिति वडा नम्बर ३ को माटोमा यो जीवनगाथाको विजारोपण भएको हो। विक्रम संवत २०३७ साल असार २८ गतेको त्यो वर्षात्को मौसम, आकाशबाट परिरहेको अविरल पानी र धर्तीमा भइरहेको नयाँ चेतनाको उदयसँगै एउटा मध्यमवर्गीय, सरल र श्रमजीवी परिवारमा नयाँ सदस्यको आगमन भयो। पिता गणेश भट्टराई केसी र माता राधिका भट्टराई केसि को आँगनमा दोस्रो सन्तान तथा जेठो छोराको रूपमा एउटा अद्भुत बालकले धर्तीमा पहिलो पाइला टेक्यो। त्यो परिवारको आर्थिक अवस्था निकै सामान्य र सङ्घर्षपूर्ण थियो। बुबा गणेश भट्टराई गाउँघरमा परम्परागत धामीझाँक्रीको काम गर्थे, जसले गाउँका सोझा र पीडित मानिसहरूलाई मन्त्रमुग्ध धुवाँ, अक्षता र मियोको भरमा मानसिक ओखती दिने गर्थे। त्यही मन्त्र, धुप र आध्यात्मिक कम्पनको सुगन्ध आउने रैथाने घरमा जन्मेका ती बालकको भाग्यरेखामा भने इतिहासकै सबैभन्दा अनौठो र रहस्यमयी अध्याय बन्यो

ती बालकको जन्म उनको मावली घरमा भएको थियो। तर उनको जन्म उत्सवको रूपमा होइन, एउटा गहिरो सन्नाटा, अन्योल र भयको रूपमा भयो। जब बालक धर्तीमा आयो, सुत्केरी गराउने सुँडिनी र परिवारका सदस्यहरू भयले जिल खाए। बालकको रूप सामान्य मान्छेको जस्तो कत्ति पनि थिएन। निकै सानो, सुकाएको जस्तो शरीर र शरीरभरी रौं-रौंमा लामा-लामा भुत्लाहरू फैलिएका थिए। रैथाने लोककथामा सुनिने कुनै रहस्यमयी ‘मुर्कुटा’ वा अदृश्य जीव जस्तो देखिने त्यो बालकको शरीरमा न कुनै सास थियो, न त रोएको आवाज नै सुनियो। जन्मनासाथ मृत घोषित गरिएको त्यो भुत्ले बालकलाई गाउँको सामाजिक परम्परा अनुसार चिसो जमिनमुनि खाल्डो खनेर, चियान बनाएर पुरेका थिए। परिवार रुँदै घर फर्कियो, तर प्रकृतिले अर्कै चामत्कारिक बिहान तय गरिसकेको थियो। केही समयपछि जब मानिसहरू त्यो चियानको छेउछाउ पुगे, त्यहाँ एउटा अकल्पनीय र अभूतपूर्व दृश्य देखियो। जमिनको छाती चिरेर, त्यो खाल्डोभन्दा माथि निस्किएर त्यो सानो भुत्ले बालक जीवितै खेलिरहेको थियो। मृत्युको चिसो ओछ्यानलाई लत्याएर धर्तीको न्यानो घाममा हाँसिरहेको त्यो बालक नै पछि गएर ‘भरत भट्टराई’ अर्थात् आजका विश्वप्रसिद्ध आध्यात्मिक साधक ‘सीमान्त गुरु’ बने। यो घटना केवल एउटा संस्मरण मात्र थिएन, यो त उनले मर्यादा पुरुषोत्तम भगवान् श्रीरामबाट प्राप्त गर्नुभएको अलौकिक एवं दिव्य ज्ञानको पहिलो जीवित प्रमाण थियो, जसले उनलाई मृत्युमाथि विजय प्राप्त गराएर संसारको कल्याणका लागि फिर्ता पठाएको थियो।

चियानको अँध्यारो माटोबाट ब्युँतिएको त्यो अद्भुत बालक केवल बुबाको धामीझाँक्रीको परम्परागत घेराभित्र मात्र सीमित रहेन। मध्यमवर्गीय परिवारको अभाव र सङ्घर्षका पहाडहरूलाई नाघ्दै उनले आधुनिक शिक्षाको मार्ग समाते। गाउँकै सरकारी विद्यालयको धुलो र कखरा सिकेका उनले आफ्नो बौद्धिक प्रखरतालाई यसरी निखारे कि अन्ततः उन्होंने अंग्रेजी भाषा र साहित्यमा स्नातकोत्तर (Master’s Degree in English) सम्मको उच्च शिक्षा हासिल गरे। अंग्रेजी साहित्यको त्यो गहन अध्ययनले उनलाई पश्चिमा दर्शन, विश्वको चिन्तन प्रणाली र भाषाको त्यो जादुमयी शिल्प दियो, जसको मद्दतले उनी आज विश्वका जुनसुकै कुनामा रहेका आधुनिक, सुशिक्षित र प्रविधिमैत्री युवासँग पनि उत्तिकै तार्किक र सम्मोहनकारी ढंगले संवाद गर्न सक्छन्। बुबाको विरासतबाट पाएको पूर्वीय आध्यात्मिक चेतना र विश्वविद्यालयबाट पाएको पश्चिमा भाषाको यो दुर्लभ सङ्गम नै उनको व्यक्तित्वको सबैभन्दा बलियो जग बन्यो।

जीवनको गोरेटो अगाडि बढ्दै जाँदा विक्रम संवत २०५६ सालमा उनको जीवनमा एउटा नयाँ पारिवारिक मोड आयो, जब उनको शुभ-विवाह सावित्रासँग सम्पन्न भयो। गृहस्थी जीवनमा बाँधिएपछि उनको आँगनमा एक छोरा र एक छोरी गरी दोस्रो पुस्ताका दुई सन्तानको जन्म भयो। तर उनी केवल एउटा कोठा र परिवारको सुखमा मात्र हराएनन्। उनीभित्र बलिरहेको आध्यात्मिक आगो र मानिसको सेवा गर्ने भोकले उनलाई घरबाहिर निकाल्यो। उनले नेपालका कुना-काप्चा, हिमाल, पहाड र तराईका कुइनेटाहरू नाप्दै ५० वटा जिल्लाहरूको पैदल तथा स्थल भ्रमण गरे। ती भ्रमणहरूमा उनी कुनै ठूला होटलमा बसेनन्, बरु दुरदराजका गरिब, दुःखी र रोगले थलिएका सोझा मानिसहरूका झुपडीमा पुगे। त्यहाँका मानिसहरूको आँसु पुछ्दै, उनीहरूको अनुहार हेरेर दुःखको कारण पहिल्याउँदै (फेस रिडिङ) उनले मानिसहरूलाई भगवान् श्रीरामबाट प्राप्त अलौकिक ज्ञानद्वारा उपचार र आध्यात्मिक ऊर्जा दिने काम गरे। यही देशव्यापी यात्राले उनलाई भुइँमान्छेहरूको वास्तविक पीडा बुझ्ने अवसर दियो।

सीमान्त गुरुको सम्पूर्ण शक्ति, विचार र जीवनको केन्द्रविन्दु भनेकै मर्यादा पुरुषोत्तम भगवान् श्रीरामप्रतिको अनन्य भक्ति हो। उनी आफूलाई कुनै भगवान् वा जादुगर ठान्दैनन्, बरु श्रीरामको एउटा सामान्य र समर्पित दास मान्छन्। उनी भन्ने गर्छन् कि यो उनको कुनै व्यक्तिगत जादु होइन, यो त साक्षात् भगवान् श्रीरामले उनलाई सपनामा दिनुभएको दीक्षा र अलौकिक ज्ञानको प्रसाद हो। उनको कोठामा, उनको आश्रममा र उनको ओठमा सधैँ ‘जय श्रीराम’ को गुञ्जन रहन्छ। उनी बिरामीहरूसँग यसरी घुलमिल हुन्छन्, मानौँ उनी कुनै पराई व्यक्ति नभएर उनीहरूकै आफ्नै दाजुभाइ वा अभिभावक हुन्। जस्तोसुकै सर्वसाधारण मानिस आओस् वा विशिष्ट व्यक्ति, उनी सबैसँग भुइँमा बसेर, अङ्कमाल गरेर, हाँसेर र आत्मीयताका साथ कुरा गर्छन्। उनीभित्र कुनै घमण्ड वा अहङ्कार छैन, बरु एउटा साधुमा हुनुपर्ने परम शालीनता र विनयशीलता झल्किन्छ, जसले गर्दा मानिसहरूलाई भेट्नेबित्तिकै आधा रोग त उनको सामीप्यता, आत्मीय वचन र मुस्कानले नै निको भएको महसुस गर्छन्।

समय बदलियो र समयसँगै सीमान्त गुरुले आफ्नो सेवाको शैलीलाई पनि आधुनिक र प्रविधिमैत्री बनाए। काठमाडौँको तारकेश्वरमा ‘अलौकिक मनोवैज्ञानिक शास्त्री ज्योतिष कम्पनी’ दर्ता गरी उनले आफ्नो सेवालाई कानुनी र संस्थागत रूप दिए। तर उनको चर्चा तब एकाएक आकाशियो, जब उनले सामाजिक सञ्जाल, विशेष गरी टिकटक र फेसबुक लाइभलाई आफ्नो साधनाको माध्यम बनाए। आज हरेक साझ, जब संसारभरिका मानिसहरू आ-आफ्नो काम धन्दा सकेर मोबाइलको स्क्रिनमा झुम्मिन्छन्, सीमान्त गुरु टिकटक लाइभमा देखा पर्छन्। उनी दैनिक ७ देखि ८ घण्टा लगातार अनलाइन बस्छन्। त्यो लाइभमा नेपालका विकट कालिकोट, बाजुरा वा ताप्लेजुङका दुरदराजका बिरामी मात्र जोडिएका हुँदैनन्, बरु कुवेत, कतार, मलेसिया, साउदी अरब वा युरोप-अमेरिकामा रगत र पसिना बगाउँदै गर्दा बिरामी परेर अस्पताल जाने खर्च वा समय नपाएका हजारौँ नेपालीहरू जोडिएका हुन्छन्। गुरुले अनलाइनबाटै उनीहरूको अनुहार हेर्छन् (फेस रिडिङ) र उनीहरूको घर वा कोठामा भएको तेल र पानीलाई आफ्नो दिव्य मन्त्रद्वारा फुकेर भगवान् श्रीरामबाट प्राप्त अलौकिक ज्ञानद्वारा उपचार र ऊर्जा सञ्चार गरिदिन्छन्। धैरे बिरामीहरूले त्यो तेलपानी लगाएपछि र उनको फुकेको आवाज सुनेपछि वर्षौँदेखिको मानसिक तनाव, प्यारालाइसिस, कान नसुन्ने समस्या वा जीर्ण रोगहरू निको भएको भन्दै लाइभमै रोएर खुसी व्यक्त गरेका छन्। यो आधुनिक विज्ञानका लागि एउटा ठूलो कौतुहलता र आध्यात्मिक क्षेत्रका लागि एउटा महाचमत्कार बनेको छ।

यही सिलसिलामा उनले अन्तर्राष्ट्रिय क्षेत्रमा भारत, भूटान र कुवेतको सफल भ्रमण गरिसकेका छन्। जहाँ-जहाँ उनी पुग्छन्, त्यहाँ वैदेशिक रोजगारीमा रहेका नेपालीहरूको विशाल सागर उनलाई स्वागत गर्न र आशीर्वाद लिन ओइरिन्छ। हाल उनी हप्ताको ६ दिन काठमाडौँको आश्रममा प्रत्यक्ष बस्छन्, जहाँ दैनिक ७०० देखि ८०० जना बिरामीहरू देशका विभिन्न कुनाबाट लामबद्ध भएर आउँछन्। उनी बिना कुनै महँगो शुल्क वा रासायनिक औषधि, केवल आफ्नो फुकेकै भरमा, जल र तेलको प्राकृतिक स्पर्शले तथा भगवान् श्रीरामबाट प्राप्त अलौकिक ज्ञानद्वारा उपचार गरेर ती बिरामीहरूलाई विशेष आराम र विशेक पारेर घर पठाउँछन्। यही जनसेवा र सकारात्मक ऊर्जाकै कारण आज उनी देश-विदेशमा सबैभन्दा बढी चर्चित र आदरणीय गुरुका रूपमा स्थापित भएका छन्।

झापाको एउटा मध्यमवर्गीय ओछ्यानबाट सुरु भएको, चियानको चिसो माटोलाई चिरेर निस्किएको र बुबाको परम्परागत धामीझाँक्रीको विरासतलाई अंग्रेजी साहित्यको स्नातकोत्तरको चेतनासँग जोडेको यो जीवन-यात्रा आज विश्वव्यापी बनिसकेको छ। सीमान्त गुरु अब केवल नेपाल वा खाडी मुलुकमा मात्र सीमित रहनेछैनन्। आफ्नो आध्यात्मिक ऊर्जा, श्रीरामको भक्ति र भगवान् श्रीरामबाटै प्राप्त अलौकिक दिव्य ज्ञानको झोला बोकेर उनी अब बेलायत (UK), अमेरिका (USA), क्यानडा र युरोप जस्ता पश्चिमा मुलुकहरूको विशाल यात्राको तयारीमा जुटिसकेका छन्। उनको मुख्य उद्देश्य भनेकै संसारभरि छरिएका नेपालीहरूलाई जोड्नु र मानसिक तथा शारीरिक रूपमा थकित भएका मानिसहरूलाई भगवान् श्रीरामबाट प्राप्त अलौकिक ज्ञानद्वारा उपचार र सकारात्मक ऊर्जा प्रदान गरेर नवजीवन दिनु हो। विज्ञान र प्रविधिको यो युगमा पनि मानिसको आन्तरिक विश्वास, मानसिक दृढता र आध्यात्मिक शक्तिले कसरी अचम्मको ओखतीको काम गर्छ भन्ने कुराको जीवित र बलियो उदाहरण नै सीमान्त गुरु हुन्। उनको यो यात्रा अनादि कालसम्म मानवताको सेवामा यसरी नै अविराम बगिरहनेछ।

(लेखकीय टिप्पणी: यो विशेष खोजमूलक लेखक बेद प्रसाद घिमिरेद्वारा स्वयम् साधक सीमान्त केसीसँग गरिएको प्रत्यक्ष साक्षात्कार तथा उनको काठमाडौँस्थित आश्रम वरपर देश-विदेशबाट सेवा लिन आएका बिरामीहरूको स्थलगत अध्ययन, प्रत्यक्ष कुराकानी र यथार्थपरक अनुभवलाई सङ्कलन गरी तयार पारिएको हो।)