यहि नै ………………..

लेखक :गोबिन्द राज ओझा   (राजन ) २०८३ असार ९ गते १०:३३ मा प्रकाशित

“यही नै सच्चा प्रेम हो”

म तिमीलाई प्रेम गर्छु,

तर यो प्रेममा कुनै जिद्दी छैन,

न त अधिकारको आँधी छ,

न त स्वार्थको कुनै गोप्य सम्झौता।

न पाउने चाहना छ, न गुमाउने डर,

बस, तिम्रो अस्तित्वलाई सम्मान गर्ने

एउटा मौन धड्कन छ मेरो भित्र।

अब तिमी सोध्छौ होला—

त्यसोभए यो कस्तो प्रेम हो?

सुन, यो त्यस्तो प्रेम हो

जहाँ तिम्रो नामले बिहान उज्यालो हुन्छ,

र तिम्रो सम्झनाले साँझलाई अर्थ दिन्छ।

जहाँ तिम्रो खुसीको खबरले

मेरो मनमा फूलहरू फुल्छन्,

र तिम्रो पीडाले

मेरा आँखामा वर्षा बनेर झर्छ।

यो त्यस्तो प्रेम हो

जुन भेटको सर्तमा बाँधिएको हुँदैन,

जहाँ साथ हुनु नै सबै कुरा होइन,

बरु टाढिएर पनि शुभकामना दिन सक्नु

सबैभन्दा ठूलो अपनत्व हो।

म तिम्रो जीवनको बाधा बन्न चाहन्नँ,

तिम्रा सपनाहरूको बाटो छेक्न चाहन्नँ,

बरु तिमी उड्न सक्ने आकाश बनोस्,

म त्यो नदेखिने हावा बन्न चाहन्छु

जसले तिम्रा पखेटामा साहस थपोस्।

तिमीले मलाई सम्झियौ भने पनि ठीक,

नसम्झियौ भने पनि कुनै गुनासो छैन।

किनकि प्रेम हिसाबको व्यापार होइन,

यो त निःस्वार्थ प्रार्थना हो,

जहाँ प्रतिफलको अपेक्षाभन्दा

प्रिय व्यक्तिको मुस्कान ठूलो हुन्छ।

म तिमीलाई आफ्नो बनाउन चाहेर होइन,

तिमीलाई तिमी भएर बाँच्न पाऊ भन्ने कामना गर्दै प्रेम गर्छु।

यदि तिम्रो संसारमा मेरो स्थान छैन भने पनि,

मेरो प्रार्थनामा तिम्रो नाम सधैँ रहनेछ।

यदि तिमी कसैको साथमा खुसी छौ भने,

त्यो खुसीलाई टाढैबाट हेरेर पनि

मेरो मन सन्तुष्ट हुनेछ।

किनकि प्रेम भनेको

कसैलाई बाँध्नु होइन,

उसको स्वतन्त्रतालाई सम्मान गर्नु हो।

प्रेम भनेको

आफ्नो इच्छा थोपर्नु होइन,

उसको चाहनालाई बुझ्नु हो।

प्रेम भनेको

सँगै हिँड्न पाउनु मात्र होइन,

अलग बाटोमा हिँडेर पनि

उसको सफलताको कामना गर्न सक्नु हो।

सायद संसारले यस्तो प्रेमलाई

मूर्खता भन्ला, हार भन्ला, कमजोरी ठान्ला,

तर मेरो लागि—

कसैलाई निःस्वार्थ मनले चाहनु,

उसको खुसीमा आफ्नै खुसी भेट्टाउनु,

उसको आँसुमा आफ्नै पीडा महसुस गर्नु,

यही प्रेमको सबैभन्दा सुन्दर रूप हो।

मलाई थाहा छैन,

तिम्रो लागि यो के हो,

सम्झना हो, मित्रता हो,

वा केवल समयको एउटा अध्याय मात्र।

तर मेरो लागि…

तिम्रो नामसँग जोडिएको यो भावना,

कुनै स्वार्थबिना धड्किने यो मन,

कुनै प्रतिफल नखोज्ने यो प्रतीक्षा—

यही नै सच्चा प्रेम हो।

र अन्तिम साससम्म पनि

यदि कसैले मलाई सोध्यो—

“प्रेम भनेको के हो?”

म मुस्कुराएर यत्ति मात्र भन्नेछु—

प्रेम भनेको

कसैलाई आफ्नो बनाउनुभन्दा पहिले

उसलाई खुसी देख्न सक्ने विशाल मन हो।

र त्यो मनमा तिम्रो नाम

सधैँ उज्यालो बनेर रहनेछ।

प्रतिक्रिया